Er zijn al T-shirts met deze inmiddels legendarische tekst op de markt. De confrontatie tussen premier Balkenende en RTL presentatrice Mariëlle Tweebeeke heeft zijn sporen nagelaten. Maar wat was er nu helemaal aan de hand? Niet veel toch? En Mariëlle kijkt altijd lief. Ik kan het weten, want ik heb haar drie jaar in de klas gehad. Sterker nog, ze zat altijd recht voor mijn snufferd naast haar beste vriendin Bianca Vergeest. Voor het goede begrip: ik was toen een beginnend docent Nederlands van eind twintig aan de Johannes Post mavo in Hoorn. Mooie jaren.
Ik heb mijn oude schoolagenda’s er maar eens bij gepakt. Ook zo’n typische gewoonte van veel schoolmeesters. Agenda’s bewaren. Gezamenlijk vormen zij een soort samenvatting van de afgelopen vijfentwintig jaar van mijn leven. En inderdaad. Op 11 november 1986 haalde Mariëlle (klas 2B) een 7.5 voor haar toets grammatica. Ze ging over met een krappe voldoende voor Nederlands: 6.3. Het was de klas met Bianaca Vergeest, Sandra van Dijk Lars Zantman en Mickel Reemer. Geen uitblinkster Mariëlle, maar wel iemand met een duidelijke eigen wil. Soms een beetje opstandig en toen al, vlot van de tongriem gesneden.
Maar dan deze vertoning en vooral de belachelijk nasleep. Met een Margriet van de Linden van Opzij die direct een excuus van Balkenende eist. Kom op zeg! Je hoeft toch geen psycholoog te zijn om vast te stellen dat Balkenende hier niets vervelends mee bedoelde. Het was zijn onhandigheid.
Arnon Grunberg verwoordde het heel treffend in de Volkskrant
‘De strijd tegen seksisme is er niet bij gebaat het te zoeken op plaatsen waar het niet is.’ En zo is het uiteraard. Natuurlijk is Balkenende een hark, maar in dit speciale geval was het echt niet zo bedoeld.
Den Oude Maaijer
